Kalkulatory a komputery

Większość kalkulatorów ma wyświetlacze ciekłokrystaliczne (LCD — Liquid Cristal Display). W tylnej części wyświetlacza każde z miejsc przeznaczonych na cyfrę zbudowane jest z ośmiu segmentów. Siedem prostoliniowych segmentów jest w stanie utworzyć dowolną cyfrę, ósmy może być użyty do zapisania ułamka dziesiętnego. Każdy z segmentów zawiera ciekły kryształ — substancję aktywną optycznie. Za tymi segmentami znajduje się lustro. Gdy wyświetlacz jest wyłączony, światło z zewnątrz przechodzi przez ciekłokrystaliczne segmenty, odbija się od zwierciadła, ponownie przechodzi przez segmenty i wychodzi na zewnątrz. Ekran pozostaje wówczas jasny. Po przyłożeniu do segmentu niewielkiego napięcia odbite światło nie przechodzi przez segment i w efekcie widzimy go jako czarny. W ten sposób można tworzyć kolejne cyfry. Wyświetlacze LCD pobierają tak niewiele mocy, że większość kalkulatorów jest zasilana z baterii słonecznych. W biznesie i przemyśle, w bankach, sklepach i biurach, w domach i w szkołach korzysta się dziś z mikrokomputerów. Umiejętność i doświadczenie w pracy z komputerami odgrywają coraz większa role w niemal wszystkich profesjach. Szczególnie gwałtowny rozwój mikrokomputerów nastąpił w latach osiemdziesiątych w wyniku znacznego postępu w produkcji układów scalonych. Mikrokomputer zbudowany jest z niewielkiej liczby układów scalonych umieszczonych na tak zwanej płycie drukowanej. Każdy spośród układów przeznaczony jest do wykonania określonego zadania. Najważniejszym układem jest mikroprocesor. To on zawiera wykonujący obliczenia arytmometr. Inne układy scalone tworzą stałą pamięć komputera (ROM) oraz pamięć o dostępie bezpośrednim (RAM). Możliwości komputera często określa się podając wielkość jego pamięci RAM. Typowe komputery domowe mają pamięć RAM równą 4MB, 8MB lub nawet większą. Litera M oznacza tu megabajty, czyli miliony bajtów. Jeden bajt to osiem bitów, a megabajt to l 024000 bajtów. Niezwykle ważnym składnikiem komputera jest również zegar, wysyłający impulsy elektryczne do jego różnych elementów, by zsynchronizować zdarzenia zachodzące w różnych obszarach drukowanej płyty. W skład mikrokomputera wchodzą również elementy zapewniające przepływ informacji do i z komputera. Nazywamy je gniazdami wejściowymi i wyjściowymi. Wszystkie urządzenia, z których komputer otrzymuje rozkazy, oraz te, do których je wysyła, muszą być do niego dołączone za pomocą wtyków umieszczanych w gniazdach. Urządzenia te nazywamy peryferyjnymi. Informacje i instrukcje wprowadza się do komputera za pomocą klawiatury. W większości prostych komputerów domowych zarówno mikroprocesor, jak i gniazda wejściowe oraz wyjściowe są umieszczone w klawiaturze. Pojemności różnego rodzaju dysków wykorzystywanych do zapisywania danych z komputera różnią się znacznie między sobą. Dysk optyczny może zmagazynować ponad 1000 razy więcej informacji niż magnetyczny dysk elastyczny, czyli dyskietka. Dane na dysku optycznym są zapisane w identyczny sposób jak na płycie kompaktowej — w postaci serii mikroskopijnych zagłębień wykonanych laserem. Przebiegając po tych zagłębieniach (stanowiących bity danych) słaba wiązka laserowa odczytuje je.