Kartografia komputerowa

Większość prac związanych Z projektowaniem, rysowaniem oraz powielaniem mapy jest dziś wykonywana przy użyciu komputerów. Innym przykładem elektronizacji kartografii jest to, że stacje telewizyjne codziennie przesyłają na ekrany naszych odbiorników mapy pogody. Wykorzystanie nowoczesnej techniki znacznie przyspiesza proces powstawania mapy, pozwala też na szybką j ej aktualizację i modyfikację. Wykorzystywanie komputera do przechowywania i powielania tekstu nie jest specjalnie złożone. Każdej literze i znakowi interpunkcyjnemu przypisywana jest jakaś liczba, zapisywana binarnie. Kształt liter jest natomiast przechowywany w pamięci komputera. Słowo jest wyświetlane na ekranie lub drukowane po przesłaniu do maszyny zestawu liczb odpowiadających kolejno wypisanym literom. Tekst zajmuje niewiele pamięci operacyjnej, dzięki czemu nawet duże dokumenty można bez problemu opracowywać na przeciętnych współczesnych komputerach osobistych. Dzięki temu teksty można poprawiać i zmieniać na ekranie komputera bez potrzeby ich drukowania, aż do czasu, gdy stworzona zostanie w pełni zadawalająca wersja - jest to podstawą współczesnej obróbki tekstu. Komputer, który służy do przechowywania i obróbki skomplikowanych obrazów, wymaga znacznie obszerniejszej pamięci operacyjnej. Jest tak dlatego, że obrazy te składają się w istocie z wielkiej liczby małych punktów. Im więcej szczegółów chcemy uwidocznić na obrazie, tym więcej musi być owych punktów, inaczej mówiąc, wzrosnąć musi rozdzielczość obrazu. To wymaga poważnego zwiększenia pamięci komputera. Ilość punktów niezbędna do uzyskania obrazu o naprawdę dobrej jakości jest rzeczywiście znaczna. Przykładowo typowa czarno-biała drukarka laserowa używana dziś w biurze dysponuje rozdzielczością 600 dpi („dots per inch", czyli punktów na cal). Oznacza to, że na powierzchni l cala kwadratowego znajduje się 360000 punktów. Cal to 2,54 cm, a więc na powierzchni l cm2 znajdzie się 55800 punktów. Na kartce formatu A4 będzie ich więcej niż trzydzieści milionów. Ostateczna jakość obrazu zależy od rozdzielczości drukarki (drukarki atramentowe miewają rozdzielczość 1200 dpi), jednakże nie zmienia to ilości danych które trzeba przechowywać w pamięci komputera - części punktów po prostu można nie drukować. Aby takie wielkie zbiory móc przechowywać, stosowane są różne metody kompresji danych, jednak wciąż są to rozmiary znaczne, a w przypadku wysokiej rozdzielczości potrzebnej przy większości map - wręcz ogromne. Praca na komputerze w kolorze oznacza jeszcze większy wzrost potrzebnej pamięci, gdyż dodatkowo konieczne jest rozróżnienie rozmaitych odcieni poszczególnych kolorów. Dlatego niektóre mapy są wykonywane na podstawie czarno-białych obrazów komputerowych - kolor jest dodawany dopiero w fazie druku. Część map tworzy się na podstawie zdjęć lotniczych, wykonywanych ze specjalnie wyposażonych samolotów. Aparaty fotograficzne są w nich zamontowane w taki sposób, by zredukować drgania i umożliwić swobodny obrót dookoła osi. Zniekształcenia i niewłaściwe ustawienie zdjęć mogą zostać poprawione po wprowadzeniu ich do pamięci komputera.