Podstawowe ustawienia w Windows

Dodaj nowy sprzęt - Służy do programowego instalowania nowych elementów sprzętowych zamontowanych w komputerze. Windows 95 wyposażony jest w programową właściwość „Pług and Play" (z ang. włącz i pracuj). Pozwala to na automatyczne rozpoznanie i właściwe skonfigurowanie sprzętu. W czasie pierwszej instalacji Windows na ogół wszystkie aktywne elementy sprzętowe zostaną rozpoznane i poprawnie zainstalowane (chociaż czasem potrzebna jest ręczna ingerencja). Opisywana opcja służy głównie do instalowania elementów nowych, montowanych już po zainstalowaniu Windows. Wprawdzie komputer powinien automatycznie rozpoznać nowe urządzenie przy starcie systemu, ale czasem trzeba użyć tej właśnie opcji. Działa ona w formie tzw. kreatora. Wystarczy czytać dokładnie informacje w kolejnych oknach i odpowiadać na pojawiające się pytania. Jeśli w którymś momencie pytania okażą się za trudne, aby świadomie na nie odpowiedzieć, lepiej jest kliknąć przycisk Anuluj, rezygnując z instalacji, i poprosić o pomoc. Dodaj/Usuń programy - Instaluje lub usuwa elementy programowe wchodzące w skład Windows 95, a także usuwa zainstalowane aplikacje. W czasie pierwszej instalacji Windows na ogół nie wszystkie jego elementy zostają zainstalowane na naszym komputerze. Dzieje się tak, na przykład, po wybraniu instalacji standardowej. W każdym razie mamy możliwość instalowania elementów dotychczas nie zainstalowanych lub usuwania tych, które stały się zbędne. Ich liczba wpływa na wielkość obszaru dysku zajmowanego przez system, a także na szybkość wczytywania systemu. Nie ma, na przykład, większego sensu instalowanie programów komunikacyjnych, jeśli nie mamy modemu. Po jego kupieniu możemy doinstalować brakujące elementy, używając właśnie tej opcji. Możemy także prawidłowo usunąć zbędne aplikacje. W Windows zarówno instalowanie, jak i usuwanie aplikacji nie polega na prostym skopiowaniu czy usunięciu plików. Jest to oczywiście część tych operacji, ale oprócz tego, w trakcie instalacji dokonywanych jest szereg zapisów w różnych plikach konfigu-racyjnych. O tym, co i gdzie jest zapisywane, użytkownik nie jest informowany. Kopiowane są także tzw. biblioteki (pliki z rozszerzeniem .dli), umieszczane w katalogu Windows. Użytkownik nie wie, która biblioteka została dodana przez konkretną aplikację i może być wraz z nią usunięta. Wiele aplikacji ma własny program deinstalacji. Należy ich używać (chociaż skutek ich działania bywa czasem mało doskonały). Można użyć również niniejszej opcji. Ekran - Zmienia wiele ustawień dotyczących wyglądu ekranu (m.in. pulpitu, wygaszacza ekranu, a także rozdzielczości i głębi kolorów). Do poszczególnych ustawień wybieramy odpowiednią zakładkę. W oknie, które się ukaże, wybieramy właściwe ustawienia. Ich dobór zależy od indywidualnych upodobań, a w odniesieniu do rozdzielczości i głębi kolorów również od możliwości sprzętowych (mówiliśmy o tym dokładniej w rozdziale „Sprzęt"). Rozmaitość oferowanych ustawień, jeśli chodzi o kolorystykę pulpitu i okien, jest wielka. Wyboru tła pulpitu dokonujemy na zakładce Tło. Możemy wybrać jedną z pozycji w polu „Deseń" lub w polu „Tapeta". Znajdujący się na środku obrazek monitora pokazuje na bieżąco, jak wyglądają wybierane ustawienia. Możemy eksperymentować do woli. Nieograniczone pole do popisu stwarza możliwość utworzenia własnej, dowolnej tapety. Jeśli dysponujemy skanerem lub dobrym programem graficznym, możemy poszaleć (pomówimy o tym w III Części książki, w rozdziale „Programy graficzne"). Na zakładce Wygląd ustalamy odpowiadające nam ustawienia: kolory występujące w oknach, wielkości i rozmieszczenie ikon, wielkość czcionek, itd.