Projektowanie komputerowe i muzyka

Każde dzieło człowieka, od domów i samochodów po obrazy ł muzykę, musi zostać zaprojektowane. Projektowanie to proces twórczy, mający swe źródło w ludzkiej wyobraźni. Udany projekt jest wynikiem twórczości, która urealnia zamierzoną wizję w pożądany sposób. Niektóre programy komputerowe zostały opracowane tak, by pomagały w tym procesie. Projektanci wyposażeni w te nowe narzędzia pracy mogą dziś sprawdzić znacznie więcej pomysłów niż dawniej. Dzięki temu szybciej rozwiązują problemy, które niegdyś pochłaniały zbyt wiele czasu. Komputery poszerzają zatem znacznie zdolności twórcze inżynierów, naukowców i artystów. Projektowanie wspomagane komputerowo (CAD) pozwala zmniejszyć liczbę inżynierów zatrudnionych w biurach projektowych o około 80%. Pierwszą grą wideo wspomaganą komputerowo był nieskomplikowany program o nazwie Pong. Dawał on czarno-biały obraz naśladujący grę w tenisa. Opracował go Nolan Bushnell, który w 1972 roku założył firmę Atari. Ekran komputerowych monitorów o wysokiej rozdzielczości zbudowany jest z ponad miliona punktów. Obrazy na nim są pięciokrotnie wyraźniejsze niż na ekranie typowego telewizora kolorowego. Pojemności pamięci potrzebne do magazynowania obrazów komputerowych są zadziwiająco wielkie. Zwykła dyskietka pozwala zapisać zaledwie jedną dziesiątą sekundę filmu wideo. Na muzykę składa się wiele różnych elementów. Do najważniejszych należą rytm i harmonia. Komponowanie muzyki jest procesem twórczym i tak jak każda dziedzina sztuki podlega określonym regułom. Lecz nie są one oczywiście sztywne i wielu kompozytorów je łamie. Już dawno temu próbowano wykorzystać maszyny do komponowania muzyki. Taką maszynę, niegdyś należącą do żyjącego w siedemnastowiecznym Londynie Samuela Pepysa, można dziś oglądać w Magdalenę College w Cambridge (Anglia). Jak wiemy, komputery doskonale wykonują różne polecenia. Opracowano więc także odpowiednie oprogramowanie, uwzględniające zasady komponowania muzyki. Ponadto wprowadzono doń pewien czynnik losowy, pozwalający na powstawanie za każdym razem innej melodii. Pierwszy raz użyto takiego komputera do komponowania muzyki w 1955 roku. Muzyka komputerowa okazała się jednak nie tak przyjemna dla ucha ludzkiego jak skomponowana przez człowieka. Być może wynika to z niezdolności komputera do naśladowania ludzkich przeżyć artystycznych. Drugim wyjaśnieniem jest niedoskonałość dotychczas istniejącego oprogramowania kompozytorskiego. Wydaje się jednak, że w miarę udoskonalania tego oprogramowania coraz trudniej będzie nam odróżnić dzieło komputera od dzieła człowieka. Syntetyzery to specjalny rodzaj komputerów wyposażonych w klawiaturę muzyczną. Każda zagrana nuta ma, jak wiadomo, trzy odrębne fazy. W pierwszej fazie dźwięk narasta, w drugiej jest w przybliżeniu stały, w trzeciej - opada. Sposób podziału dźwięku pomiędzy te fazy nadaje różnym instrumentom charakterystyczne brzmienie. Syntetyzer dźwięku może zmieniać każdą z faz oddzielnie i dzięki temu naśladować poszczególne instrumenty. Grając więc wciąż na tej samej klawiaturze otrzymujemy dzięki komputerowi brzmienie żądanego instrumentu.