Projektowanie robotów

Ciało ludzkie można sobie wyobrazić jako doskonale zaprojektowaną maszynę sterowana przez niesłychanie skomplikowany komputer, jakim jest mózg. Upłynie jednak jeszcze sporo czasu, zanim roboty będą w stanie reagować na otoczenie, uczyć się na podstawie własnych doświadczeń i myśleć w sposób twórczy tak jak człowiek. Ramiona wraz z dłońmi należą do tych fragmentów ludzkich kończyn, które najczęściej naśladuje się w robotach. Aby zapewnić im konieczną swobodę ruchu, jaką mają ręce człowieka, ramiona robota wyposaża się w odpowiedniki stawów, które mogą poruszać się niezależnie od siebie w dół i w górę, na boki, do siebie i od siebie. Ramiona robota niekiedy znacznie lepiej niż ręce ludzkie wykonują pewne czynności. Mogą z łatwością podnosić ciężkie przedmioty lub dokonywać pełnego obrotu w „nadgarstku". Robota trzeba wyposażyć w „mózg" komputerowy, który umożliwi mu ocenę trudności otrzymanego zadania i podjęcie dezyzji o sposobie jego wykonania. Załóżmy, że robot ma za zadanie odebrać przedmiot z taśmy transportera i umieścić go w pudełku. Dla człowieka ta czynność jest stosunkowo prosta. Robot musi mieć elektroniczne „oko", które zidentyfikuje dany przedmiot. Jeśli leży on nie tak czy nie tam, gdzie zwykle, wówczas „oko" przekazuje tę informację do komputera, który tak kieruje ramieniem robota, by mógł go uchwycić. Wiele ze współczesnych robotów wykorzystuje sprzężenie zwrotne. Jest to zdolność podejmowania decyzji w zależności od zmieniającej się sytuacji. W organizmie człowieka sygnały z mózgu do mięśni biegną po nerwach. W robocie elektroniczne kable przekazują instrukcje z komputera do poszczególnych jego części zaopatrzonych w silniczki. Roboty chodzące na dwóch nogach są rzadkością. Wiąże się to z niestabilnością pojawiającą się po uniesieniu jednej nogi w trakcie marszu. Zapewnienie robotowi niezbędnej równowagi i koordynacji ruchów umożliwiającej chodzenie na dwóch nogach oznacza znaczną utratę miejsca w jego komputerowym mózgu. Dlatego też większość ruchomych robotów porusza się na kółkach lub za pomocą czterech czy nawet sześciu. W wielu pracach roboty już wyręczają człowieka. Szczególnie przydatne są one w przemyśle, gdzie wielokrotne powtarzanie tych samych czynnos'ci jest nużące i uciążliwe. Przykładem może być nitowanie i spawanie czy też lakierowanie karoserii samochodowej. Tego rodzaju prace roboty wykonują znacznie lepiej niż ludzie, gdyż działają one zawsze z jednakową precyzją i starannością, a ponadto nie męczą się. Rezultat ich pracy jest więc zawsze taki sam, a brak przerw na odpoczynek zwiększa wydajność. Roboty mogą też wykonywać prace niebezpieczne dla człowieka: przenosić trujące chemikalia czy też materiały radioaktywne w elektrowniach jądrowych bez odpowiednich zabezpieczeń. Mogą pracować w miejscach zbyt gorących lub za zimnych dla człowieka. Nieocenione są w sytuacjach zagrażających ludzkiemu życiu, takich jak rozbrajanie bomb, poszukiwanie ładunków wybuchowych, usuwanie skutków awarii reaktorów jądrowych lub prace w Kosmosie.