Sieci lokalne

Zasadnicze pożytki płynące z sieci zostały już wymienione, ale nie zaszkodzi powiedzieć o nich jeszcze raz. Są to: korzystanie z zasobów innych komputerów i z fizycznych zasobów przeznaczonych do wspólnego użytku (np. dyski i drukarki sieciowe), wymiana informacji pomiędzy komputerami włączonymi do sieci i możliwość tworzenia wspólnych banków informacji, jednakowych dla wszystkich użytkowników. Sieć składa się z jednego serwera (głównego komputera zarządzającego pracą sieci), pięciu stacji roboczych (komputerów korzystających z jego zasobów), drukarki sieciowej (podłączonej do jednej ze stacji) i okablowania łączącego wszystkie komputery (w tzw. topologii „Bus")- Jest to więc sieć typu klient-serwer. W każdej stacji roboczej (w serwerze również) zamontowana jest karta sieciowa, czyli element sprzętowy pośredniczący pomiędzy komputerem a siecią. Karta sieciowa jest elementem niezbędnym (poza bardzo prostymi sieciami wykorzystującymi do połączenia porty komputerów). W serwerze zamontowany jest dysk sieciowy. Jest to dysk o dużej pojemności, na którym znajduje się oprogramowanie sieciowe i elementy programowe przeznaczone do wspólnego używania. Każda ze stacji może korzystać z dysku sieciowego w takim zakresie, jaki ma przydzielony przez administratora. Zakres ten obejmuje zarówno możliwość korzystania z określonych programów, jak i zestaw czynności dozwolonych do wykonania (na przykład tylko przeglądanie dokumentów programu bez możliwości dokonywania zmian i zapisów). Warunkiem pracy sieci jest włączenie serwera. Każda stacja, chcąc rozpocząć pracę w sieci, przechodzi procedurę logowania, czyli włączania się do sieci. W trakcie logowania należy podać, na wezwanie, nazwę użytkownika chcącego się załogować, a następnie najczęściej hasło dostępu. Podawanie hasła zabezpiecza przed uzyskaniem dostępu do sieci przez osoby nie uprawnione. Po załogowaniu się można rozpocząć pracę w ramach przydzielonych uprawnień. Całością pracy sieci steruje, jak mówiliśmy, serwer za pomocą sieciowego systemu operacyjnego (czyli programu sieciowego). Programów sieciowych jest wiele. Najczęściej używanym - zarówno w Polsce, jak i na świecie -jest „NetWare" firmy Newell. Popularność zdobywa „Windows NT". Spośród programów sieci peer-to-peer popularne są „Windows for Work-groups", „Persona] NetWare" i inne. W sieciach klient-serwer główna część programu sieciowego jest zainstalowana na dysku serwera. Na każdej ze stacji jest zainstalowany program klienta sieci (w przypadku „Novell NetWare" - w katalogu NWCLIENT). W sieciach peer-to-peer na każdym komputerze zainstalowane jest takie samo oprogramowanie. Wynika to z tego, że w sieciach tych każdy z komputerów jest równoprawny i zależnie od okoliczności udostępnia swoje zasoby (jest wtedy serwerem) lub korzysta z cudzych zasobów (jest wtedy klientem).