Transmisja danych

Rafał chciałby zadzwonić do babci. Podnosi słuchawkę, wybiera numer i czeka, aż babcia odbierze. Od tego momentu firma telekomunikacyjna łączy bezpośrednio Rafała i jego babcię. Połączenie to trwa do momentu, aż jedna ze stron odłoży słuchawkę. Nikt inny nie może zadzwonić w tym czasie; Rafał i babcia rozmawiają ze sobą, jak gdyby stali obok siebie. "Nikt nie może skorzystać z tego odcinka sieci telekomunikacyjnej podczas ich rozmowy. Inaczej wygląda to w przypadku Internetu. Dane są tu przesyłane w formie pakietów. Nikt nie zajmuje danego łącza (nawet czasowo) wyłącznie dla siebie. W ten sposób przez łącza przepływa bardzo dużo danych. Informacje i pliki są przesyłane w postaci małych pakietów, transmitowanych łączami jeden za drugim. LI nadawcy pliki zostają spakowane w „poręczne" pakieciki, to znaczy, że wiadomości zostają „pocięte" na kawałki i wysłane do odbiorcy. Ponieważ łączami internetowymi w jednym czasie jest przesyłana ogromna ilość pakietów, nowe pakiety danych „włączają się do ruchu". W miejscu przeznaczenia są ponownie składane w zrozumiałą całość. Gdyby komunikacja przez telefon przebiegała w ten sam sposób, byłoby to dla Rafała i jego babci uciążliwe. Rafał mówiłby zdanie lub kilka słów i musiałby poczekać chwilę, aż informacja dotrze do babci. Potem do Rafała zostałaby przesłana odpowiedź babci: nie mogliby mówić jednocześnie. Nie byłoby to tak zwane połączenie w czasie rzeczywistym przez łącze stałe, jakie ma miejsce w czasie normalnej rozmowy telefonicznej. Aby włączyć sieć do Internetu, niezbędne jest łącze stałe, to znaczy takie, które przez cały czas ma połączenie z Internetem. Prywatna osoba łączy się za pośrednictwem sieci telefonicznych - czas połączenia jest więc ograniczony. Takie połączenie nazywamy połączeniem komutowanym lub inaczej zestawialnym. Pojedyncze sieci mogą łączyć się ze sobą w różny sposób: za pośrednictwem satelitów, światłowodów lub łączy telefonicznych. W Europie i Stanach Zjednoczonych istnieje rozbudowana sieć łączy, którymi odbywa się wymiana danych. W innych częściach świata, na przykład w Afryce, nie ma tak dobrej infrastruktury. W wielu biedniejszych państwach na świecie sieć jest ciągle niedostatecznie rozbudowana. Aby zaoszczędzić na budowie drogich i pracochłonnych systemów w tych krajach, planuje się połączyć państwa afrykańskie z Internetem drogą satelitarną. Satelity i technika bezprzewodowa mogą połączyć Afrykę z oknem na świat, Internetem, w szybki i prosty sposób. dowiesz się, jak mimo wszystko można wykorzystać Internet do rozmów telefonicznych. We wspomnianej transmisji pakiet danych nie może być większy niż 1500 znaków. Aby wiadomo było, który pakiet należy do którego pliku i do jakiego adresata, w każdym z nich niezbędny jest nagłówek (ang. header) zawierający wszystkie najważniejsze informacje. Dzięki informacjom adresowym plik może zostać ponownie złożony u odbiorcy. Funkcję tę przejmują protokoły internetowe. Najważniejszy z nich nosi nazwę TCP/1P. Właściwie są to dwa protokoły. 1P, czyli Internet Protocol, odpowiada za właściwe adresowanie pakietów danych. Internet Protocol jest więc jak gdyby kopertą pocztową, na której znajdują się adresy nadawcy i odbiorcy.